รักวุ่นวายของนายกับฉัน [1] สิว
posted on 09 Jan 2008 14:19 by i-am-hima in fiction* คำเตือน: fiction เรื่องนี้เป็นเรื่องแต่งแนว Boy's Love หากไม่อยู่ในความสนใจของท่าน กรุณาอย่าอ่าน เพื่อสุขภาพจิตของทั้งท่านและเจ้าของบล๊อก ขอบคุณค่ะ *
สวัสดีครับ ผมมาโกโตะ เด็กหนุ่มรุ่นใหม่สดใสซาบซ่า อาชีพหลักเป็นนักร้อง อาชีพรองเป็นนักศึกษา สถานภาพรักษาการพี่ชายคนโตของบ้าน และภรรยาแสนดีของน้องชายคนเล็กที่น่ารักมาซักหนึ่งสัปดาห์ได้... แต่อนาคตไม่แน่ อาจได้เลื่อนขั้นเป็นสามี... ตอนนี้ปล่อยให้มันตายใจไปก่อนครับ ฮ่าๆๆๆ
"มาโกะ... หิวจังเลย"
และคนตัวสูงใหญ่ในชุดนอนที่เดินเข้ามากอดผมทางด้านหลังก็คือมาโมรุ น้องชายที่พูดถึงนั่นแหละครับ อาชีพหลักนักร้อง อาชีพรองเป็นนักเรียนคล้ายๆ กันกับผม ปีนี้คงจะจบม. ปลายซักที โตป่านนี้แล้วยังชอบออดอ้อนเหมือนเด็กอนุบาลอยู่เลย
"ไม่เอาน่า มาโมรุ ไปห่างๆ ก่อน ฉันจะทอดไส้กรอก เดี๋ยวน้ำมันกระเด็นโดนแขนนายกันพอดี"
ผมใช้หลังผลักเขาออกทั้งที่มือยังถือตะหลิว เห็นแขนที่โอบรอบเอวผมแล้ว เสียวจะโดนกระทะจริงๆ ให้ตายเถอะ
"ไม่เอาไส้กรอก... จะกินมาโกะ"
เจ้าตัวดียังคงดื้อ ไม่ยอมปล่อย แถมยังเกยคางบนไหล่ล็อคเอาไว้อีกแน่ะ ไอ้เด็กบ้า!!!
ผมเอื้อมมือไปเขี่ยไส้กรอกในกระทะ ทว่าตอนนั้นเอง น้ำมันก็กระเด็นใส่หน้าเต็มๆ
"โอ๊ย..."
ผมสะดุ้งโหยง เอาแขนเสื้อเช็ดหน้าอย่างลนลาน โธ่... หน้าผม... จะเสียโฉมมั้ยเนี่ย
มาโมรุรีบปล่อยมือทันที
"มาโกะ... เป็นอะไรรึเปล่า"
หนอย... ต้องให้ผมเป็นอะไรไปก่อนแล้วถึงจะยอมปล่อยใช่มั้ย
ผมรีบไปที่อ่างล้างจาน แล้วเปิดน้ำลูบหน้าตรงที่โดนทันที
"ไหน... มาโกะ ดูซิ"
มาโมรุจับหน้าผมเงยขึ้น แล้วก้มลงมองจนเกือบชิด
"แดงนิดๆ แฮะ"
พูดจบก็เลียแผล็บที่โหนกแก้มใต้หางตาของผมซึ่งเป็นตำแหน่งที่โดน
"อื้ม... อร่อยจัง"
หมอนั่นเลียปาก แล้วยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์
โอย... เซ็กซี่ชะมัด น้องชายผม...
แต่นี่ไม่ใช่เวลามาเคลิบเคลิ้มกับไปกับลิ้นที่เลียรอบริมฝีปากสีชมพูอ่อนนั่น!!! ผมรีบตั้งสติแล้วถามออกไป
"มาโมรุ... นายแปรงฟันรึยัง"
น้องชายตัวดีกระพริบตาปริบๆ เอียงคอเหมือนเด็กไร้เดียงสา
"คือว่า... ฉันมีเหตุผลนะ ลองคิดๆ ดูแล้ว ถ้าแปรงฟันก่อนกินข้าวเนี่ย เดี๋ยวกินเสร็จก็ต้องแปรงใหม่ใช่ป่ะ ตอนนี้ฉันก็เลยมีวิธีประหยัดค่าน้ำและยาสีฟันโดยการแปรงทีเดียวหลังกินข้าวไปเลย ปกติ... สมมติว่าเราใช้น้ำสำหรับการแปรงฟันครั้งหนึ่งประมาณหนึ่งลิตร หนึ่งเดือนก็จะประหยัดไปได้โดยเฉลี่ยถึงสามสิบลิตรเชียวนะ... ฉันฉลาดใช่มั้ยล่ะ"
ผมตัวสั่นระริก ที่อธิบายมายืดยาวทั้งหมดเนี่ย สรุปแล้วยังไม่ได้แปรงใช่มั้ย!!!
"หนอย... ยังไม่ได้แปรงแล้วมาเลียหน้าคนอื่นเนี่ยนะ ไอ้เด็กบ้า... ถ้าหน้าฉันเป็นสิวขึ้นมาแล้วใครจะรับผิดชอบ รีบไปแปรงเลยไป๊"
ผมดันหลังน้องชายให้ออกจากห้องครัว
"ใจร้าย... ฉันจูบนายทุกเช้า ไม่เห็นนายจะเป็นสิวตรงไหนเลย"
ทะ... ทุกเช้า!!! ม่ายยยยยยยยย!!!
ถึงผมจะเป็นผู้ชาย แต่ด้วยอาชีพแล้วยังไงใบหน้าก็ต้องดูดีไว้ก่อน
"ฮึ่ม ฟังนะมาโมรุ ตอนที่เรานอนหลับแบคทีเรียจะเพิ่มจำนวนและสะสมอยู่ในช่องปาก เพราะฉะนั้นต่อไปนี้ฉันขอยื่นคำขาด... ห้ามนายเอาน้ำลายหลังตื่นมาสัมผัสใบหน้าอันเนียนใสของฉันอีก เข้าใจมั้ย!!!"
"ไม่เข้าใจ!!!" ไอ้จอมดื้อรีบสวนทันควัน "แบคทีเรียในช่องปากกับแบคทีเรียที่ทำให้เกิดสิวมันชนิดเดียวกันซะที่ไหนล่ะ"
"จะชนิดเดียวกันหรือไม่ฉันไม่สน แบคทีเรียสิวมีได้ทุกที่นั่นแหละ ไม่เว้นแม้แต่ในปาก เพราะฉะนั้น นายไปแปรงฟันซะ!"
มาโมรุเบ้ปากอย่างขัดใจ
"มาโกะ!!! ไอ้คนขี้งก!!! ใครๆ เขาก็อยากจูบคนที่เรารักหลังตื่นกันทั้งนั้นแหละ"
ไอ้เด็กบ้า... พูดมาได้ ฉันเขินนะเฟ่ย ที่สำคัญ ไอ้วิธีประหยัดน้ำกับยาสีฟันของนายไม่ขี้งกยิ่งกว่าฉันรึไง!?
"ไม่รู้ล่ะ... ต่อไปนี้ถ้านายยังไม่แปรงฟัน ฉันก็จะไม่ยอมให้ปากนายมาโดนหน้าฉันอีกเป็นอันขาด"
"มาโกะบ้า... ไม่โรแมนติกเลย"
หนอย... ดูมัน... พูดไม่รู้เรื่องใช่มั้ย เจ้าเด็กนี่... อย่าเอาแววตาชวนสงสารนั่นมาอ้อนฉันนะเฟ่ย ยังไงก็ไม่ใจอ่อนให้หรอก
ยังไม่ทันที่ผมจะเถียงอะไรต่อ กลิ่นเหม็นไหม้ในกระทะโชยคลุ้งเต็มห้องครัว
"แว้กกกก... ไส้กรอก...!!!"
ดำปิ๊ดปี๋หมดแล้ว... โธ่...
ผมรีบปิดเตา แล้วปัดควันดำซึ่งเริ่มลอยออกจากกระทะ
"เห็นมั้ย เพราะมัวเถียงกับนาย..."
ผมหันไปกำลังจะต่อว่าเจ้าตัวต้นเหตุ แต่แล้วแก้มก็ไปชนกับจมูกของเขา พร้อมกับเสียงสูดหายใจฟอดใหญ่
"งั้นเปลี่ยนเป็นแบบนี้แทนคงใช้ได้นะคร้าบ พี่ชาย..."
พูดจบไอ้เด็กเจ้าเล่ห์ก็รีบเผ่นออกจากห้องครัวไปทันที ทิ้งผมให้ยืนหน้าร้อนฉ่าอยู่หน้าเตา
...เด็กบ้า... เด็กทะลึ่ง... จะทำให้รักไปถึงไหน...
To be continued...
| ตอนต่อไป |
edit @ 12 Jan 2008 01:27:04 by ★ひまじん★