The Devil Called "My Brother" [6]
posted on 09 Jan 2008 00:02 by i-am-hima in fan-fiction[Golf-Mike fan-fiction]
* คำเตือน: fiction เรื่องนี้เป็นเรื่องแต่งแนว Boy's Love หากไม่อยู่ในความสนใจของท่าน กรุณาอย่าอ่าน เพื่อสุขภาพจิตของทั้งท่านและเจ้าของบล๊อก ขอบคุณค่ะ *
เฮี้ยนสุด หยุดไม่อยู่ ผีกระเทยตัวเป็นๆ... อย่าเล่นแบบนี้
เสียงโทรศัพท์ที่ผมตั้งเวลาไว้ดังขึ้น ผมงัวเงียลุกจากที่นอนอย่างง่วงงุน
เช้านี้มันแปลกๆ พิกล...
คงเพราะพี่แซนด์ไม่ได้กลับมานอนมั้ง... เตียงเลยโล่งๆ
ผมลุกขึ้นเดินเบลอๆ ไปยังห้องน้ำ
อืม... มันแปลกๆ จริงๆ นะเนี่ย... แต่มันอะไรล่ะ?
ผมบีบยาสีฟันใส่แปรงตามความเคยชิน เรื่องพวกนี้ต่อให้ง่วงแค่ไหน แต่หลับตาทำยังได้
ขณะที่กำลังจะเอาแปรงเข้าปากนั้นเอง
.........................................................
.................................................
........................................
...........................
หัวใจไหลวูบไปยังตาตุ่ม
ผะ... ผี...
ผีหลอกแต่เช้าตรู่!!!
ผมหลับตาปี๋เผ่นแน่บออกจากห้องน้ำทันที มะ... เมื่อกี้มันอะไรกัน
ผู้หญิงผมยาวในกระจก... แต่งหน้าจัดจ้านก็จริง แต่ริมฝีปากเลอะเทอะไปด้วยสีแดงสด เหมือนเพิ่งไปกินเลือดมาจากที่ไหน
ม่ายยยยยยยย อย่านะ อย่าคิด... อย่าคิด...
ผมแจ้นออกจากห้องนอนตัวเอง ตัวกระแทกนู่นกระทบนี่เพราะไม่กล้าลืมตาขึ้นมามอง กลัวผีสาวลอยตามออกมา ฮือๆๆๆ ใครก็ได้ ช่วยด้วยยยยย ม๊า... พี่เล็ก... ตื่นกันรึยัง... ฮือออออ
ทันทีที่รู้สึกว่ามีคนในครอบครัวยืนอยู่ตรงหน้า ผมก็รีบกระโจนเข้าไปกอดแน่น
“กอล์ฟ เป็นอะไร โวยวายลั่นบ้าน”
เจ้าของร่างเล็กๆ นั้นคือพี่เล็กนั่นเอง ผมโล่งใจขึ้นมาเปลาะหนึ่ง สูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วตั้งสติ
“ผ...ผี... ผีหลอก...”
พี่เล็กมองผมหน้าเครียด ดูจากสายตาแล้วเธอคงจะเชื่อโดยที่ผมไม่ต้องอธิบายอะไร
“ผีที่ว่าน่ะ... ใช่ผีกระเทยใช่มั้ย?”
โอ้... พี่เล็ก ฉลาดล้ำสมเป็นพี่เลี้ยงที่เข้าอกเข้าใจ ผมมองพี่เล็กด้วยสายตาซาบซึ้งสุดๆ ก่อนจะพยักหน้าหงึก
แต่เอ๊ะ... อย่าบอกนะว่าที่พี่เล็กรู้น่ะ เป็นเพราะช่วงนี้ผีตัวนั้นกำลังอาละวาด โธ่... ไม่นะ คืนนี้ผมจะไม่นอนคนเดียวอีกแล้ว ฮือๆๆๆๆ คิดแล้วสยอง
“กอล์ฟไม่รู้หรอกว่ากระเทยรึเปล่า แต่เป็นผู้หญิงผมยาวๆ ปากเลอะเลือดเต็มไปหมด อึ๋ย...”
ผมขนลุกซู่ แล้วกระชับกอดพี่เล็กแน่น
ทว่าได้ยินเสียงหัวเราะหึเบาๆ แทน
“กอล์ฟ...”
เสียงพี่เล็กอ่อนโยนจนผมหมดความระแวงใดๆ ทั้งสิ้น
“นี่กอล์ฟ... ไม่เอาน่า ลืมตาก่อน”
ผมลืมตาอย่างว่าง่าย
“ฟังให้ดีนะ... ตอนนี้ผีกระเทยน่ะ...”
พี่เล็กกระซิบด้วยเสียงเยือกเย็น
“มันอยู่นั่น!!!”
ตามด้วยเสียงตะคอกเหมือนฟ้าผ่าเปรี้ยงลงมา ผมเผลอมองตามนิ้วที่ชี้ไปยังกระจกบนผนัง แล้วต้องสะดุ้งสุดตัว
“แว้กกกกกกกกกกกกกกกก”
ผมร้องลั่นบ้านอย่างไม่อายใครอีกแล้ว
“เอะอะโวยวายอะไรกันน่ะ”
แม่เดินลงมาจากบันไดเพราะทนเสียงของผมไม่ไหว
“อ้าว... ผู้หญิงที่ไหนเข้ามาอยู่ในบ้านล่ะ ผมยาวเชียว”
“ว้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก”
ผมร้องลั่นกว่าเดิมด้วยความสยดสยอง ม๊า... อย่าไปทัก อย่าไปทัก... ฮือๆๆๆ ใครก็ได้ ไล่ผีกระเทยออกไปที
“ผู้หญิงที่ไหนกัน ผีกระเทยต่างหาก”
เสียงพี่เล็กแหกปอดของผมยิ่งกว่าเดิม
“ไหน... ผีกระเทย... ขอดูหน้าหน่อยซิ”
แม่เดินเข้ามาใกล้ แล้วจับหน้าเลอะน้ำตาของผมหันไป
เอ๊ะ... มาดูหน้ากอล์ฟทำไม...?
“แย่ล่ะ... ดันมาสิงอยู่ในลูกชายซะได้ ขืนปล่อยไว้ได้ลุกขึ้นมาขโมยเสื้อผ้าม๊ากับน้องหญิงเอาไปแต่งตัวทุกคืนแน่”
มะ... หมายความว่าไง? สิงในตัวลูกชาย?
ผมตั้งสติ มองกระจกอีกครั้ง... แต่แล้วก็ต้องเบิกตาโพลงเมื่อเห็นสภาพน่าอับอายสุดๆ ของตัวเอง
มันน่ากลัวยิ่งกว่าผีกะเทยซะอีก!!!
“เอ้า... มีอะไรจะอธิบายมั้ย? ไปเอาเสื้อผ้าของม๊ากับน้องหญิงมาใส่ทำไม”
แม่พูดเสียงเข้มขึ้นมาทันที
“กอล์ฟเปล่านะม๊า”
ผมรีบเถียง
“แล้วที่เห็นคาตาอยู่เนี่ย หมายความว่าไงกัน ไหนจะเครื่องสำอางบนหน้าอีก”
“กอล์ฟบอกว่าเปล่าไงล่ะ กอล์ฟต้องโดนใครในบ้านแกล้งแหงๆ”
ทันทีที่พูดประโยคสุดท้าย ใบหน้าน้องชายปิศาจก็ผุดขึ้นมาในหัว
“ใครจะไปแกล้งกอล์ฟพิเรนทร์ๆ แบบนี้ได้ อีกอย่าง ห้องเราก็อยู่ไกลกว่าคนอื่น ไม่ใช่ว่าแอบย่องออกมากลางดึกหรอกนะ”
“กอล์ฟเปล่านะม๊า... เมื่อคืนกอล์ฟแช็ตกับเพื่อนจนหลับ ตื่นขึ้นมาก็เป็นแบบนี้แหละ”
อีกอย่าง ถ้าผมทำเองจริงๆ คงไม่โวยวายว่าโดนผีหลอกแต่เช้าแบบนี้หรอก
“แน่ใจนะ ไม่ใช่ว่าอยากแต่งหญิงอยู่ในจิตใต้สำนึก เวลานอนก็เลยเผลอละเมอออกมาแต่งตัว”
“โธ่... ม๊า... ชักจะไปกันใหญ่แล้ว”
ผมเริ่มหงุดหงิด ผมจะไปอยากแต่งหญิงได้ไงเล่า ในเมื่อเมื่อคืนยังฝันดีว่าได้จู๋จี๋กับสาวอยู่เลย
“งั้น... ม๊าคงต้องพากอล์ฟไปทำบุญซะหน่อยแล้วล่ะ สงสัยผีกระเทยจะเข้าสิงกลางดึกจริงๆ”
“ฮือออออออ ม่ายยยยยย”
ผมคว้าแม่มากอดแน่นเมื่อได้ยินบทสรุปแบบนั้น
ใครก็ได้... ปลอบผมทีว่าผีไม่มีในโลก... อย่ายอมรับว่าผีมีจริงกันจนเหมือนเป็นเรื่องธรรมดาง่ายๆ อย่างงั้นเซ่ คนมันกลัวนะเฟ่ย
“เอาล่ะๆ... ไปอาบน้ำอาบท่าซะก่อนเถอะ เราคงไม่ไปเรียนทั้งสารรูปแบบนั้นหรอกใช่มั้ย”
ผมน้ำตาไหลพราก
“พี่เล็ก... กอล์ฟขอไปอาบน้ำที่ห้องพี่เล็กแล้วกันนะ”
“ได้สิกอล์ฟ”
พี่เล็กตอบสั้นๆ เสียงใจดีอย่างเคย
“แต่ระวังผีถ้ำมองไว้หน่อยแล้วกันนะ คิกๆๆๆ”
ผมถึงกับสะอึก... ก็ได้... กลับไปอาบที่ห้องตัวเองก็ได้ ทำไมทุกคนถึงได้ใจร้ายกับผมนักนะ
ฮึ่ม... ไมค์... อย่าให้ฉันจับได้แล้วกันว่าเป็นฝีมือนาย ไม่งั้นล่ะก็... หึหึหึหึ
ผมแอบหัวเราะชั่วร้ายอยู่ในใจ
ว่าแต่... เอาเข้าจริงจะไปทำอะไรมันได้ล่ะเนี่ย
เฮ้ออออออออออออออ
To be continued...
| ตอนต่อไป |
edit @ 12 Jan 2008 02:50:48 by ★ひまじん★
พี่ไมค์แอบทำอะรายยยยยยยยย
5555+
#1 By :+:Sakura_badzZ:+: on 2008-01-09 00:40